Single borrel van Loveborrel: Anna, op zoek naar Romeo Blog 4

Ik ben “on tour” door heel Nederland. Het huidige subdoel in mijn leven is, naast het vinden van mijn Romeo, het bezoeken van alle single borrel-locaties. Ik wil zelf de sfeer ervaren en de locaties ontdekken. De mensen leren kennen die het lef hebben zich weer open te stellen voor de liefde.

Deze keer ging mijn tour d’amour door Den Bosch. Ik dacht dat het gewoon een gezellige avond zou worden om meer ervaring op te doen in het datingverkeer, verliep deze avond spontaan anders dan ik van te voren had verwacht.

Ik bereid me altijd goed voor op dit soort uitstapjes, extreem goed zelfs. Want het kan niet zo zijn dat ik per ongeluk de liefde van mijn leven misloop omdat ik te laat vertrokken ben van huis. Onvoorziene omstandigheden worden door mij vooraf in kaart gebracht en structureel in de kiem gesmoord.

Door zo’n avond planmatig aan te vliegen. Denk in excelsheets, powerpoint-presentaties en massa’s gele post-its door het hele huis. Zo verlaag ik de gezonde spanning, zodat ik me op de belangrijke zaken kan focussen, zoals kledingkeuze en visagie.

Tour d’amour tijdens de single borrel

Zo ook deze avond. Ware het niet dat ik net uit de Ardenne terug kwam van een klimavontuur in een van de vele grotten in België. Op de terugweg bij Maastricht dook ik spontaan de file in. Gevolg: een uur later thuis dan gepland, onder de modder, stinkend naar pure natuur.

Geen tijd om te weken, dus laat staan voor een gedegen voorbereiding. Beetje bij poetsen en toch deofris de auto weer in. Gelukkig had ik vooraf in de aanvliegroute mijn beste parkeeroptie al genoteerd en wist ik precies waar ik heen ging.

Na serieus 3 achtereenvolgende afslagen gemist te hebben, lukte het me toch nog om ergens een afslag te nemen, maar met een extra kwartier vertraging. Normaal wijk ik nooit van mijn plan af, maar nood breekt wet.

Ik moest wel dichterbij parkeren dan de geplande betaalbare parkeergarage om niet als laatste binnen te komen. Iets wat ik altijd probeer te vermijden, iets met te hoge aandachtsgehaltes bij binnenkomst. Geen grootse entree voor mij.

Puntje van zorg: Hoe kwam ik nu bij Wijnlokaal 073 en wel via de kortst mogelijke looproute. Ik ben zo blij met de moderne technologie, navigatie op de mobiel, anders kwam ik nooit verder dan het einde van mijn straat zonder te verdwalen.

Wanneer je het niet verwacht

Terwijl ik al lopend mijn telefoon was ingedoken, totaal niet bezig met mijn omgeving, stapte ik zo de film “pretty woman” in. Het moment dat ik de route door had (hogere wiskunde voor veel vrouwen) kijk ik op en stopt er een witte limousine voor mijn neus.

Geen geintje… Raampje gaat spontaan open en een vriendelijke man vraagt waar ik naar toe moet of ik bekend ben hier. Nee, niet echt. Hij ging naar de single borrel en was op weg naar Wijnlokaal 073, maar kon zijn chauffeur me ergens afzetten anders.

Ik kon zo instappen anders hoor. Nee, geen haar op mijn hoofd, echt niet….tot ik langs de man op keek met zijn attente aanbod en daar mijn potentiele Romeo zag zitten. Zonder na te denken over wat mijn vader hier van zou vinden stapte ik zo in.

Zeg nou zelf, wie van jullie heeft er wel eens in een limousine gezeten, ik niet. Stiekem wilde ik deze kans ook niet laten schieten. Het werd een hilarische situatie, want hoe gedraag je je in zo’n filmmoment?

Ik besloot gewoon te doen alsof ik een dame van de wereld was die regelmatig in limousines bivakkeerde, als of het haar natuurlijke habitat was, met een bijpassende rosé in haar hand. Zo decadent en zo niet passend bij deze down to earth Anna.

single borrel anna

Tijdens elke single borrel, gaat denk ik alles anders

Omdat we gezamenlijk binnen kwamen vanuit de limo, was de hostess even in de war of ik niet al een relatie had met mijn potentiële Romeo. Schijnbaar straalde we stiekem iets uit waar we ons niet bewust van waren?

Op de site adviseert Loveborrel om beter niet met een vriend of vriendin te komen of elkaar die avond vooral los te laten en contacten aan te gaan.

Nu begrijp ik nog beter waarom dit is. Ik heb niet veel andere mannen gesproken die avond omdat we in het begin lekker veilig bij elkaar gingen staan en het leuke spontane gesprek van buiten naar binnen zo gewoon vervolgd werd, zonder er echt over na te denken.

Ik zag wel dat er mannen in verwarring waren hoe dit nu zat tussen ons en mij niet durfde aan te spreken, op een paar helden na. Het werd uiteindelijk een onverwacht spannende en best warme avond met de “Richard Gere”, maar al mijn goed geplaatste signalen werden niet opgepikt.

Was ik niet duidelijk genoeg? Ik trok mijn hele wapenarsenaal los. Moet ik ook maar eens een blog aan wijden, zeer interessante materie om van gedachte over te wisselen met mensen merk ik. Er waren nog net geen rooksignalen nodig, maar nood breek wet.

Durf jezelf te laten zien

Soms moet je als vrouw wel een beetje assertief zijn met wat lef en stijl anders gebeurd er niks. Uiteindelijk heb ik in zijn bijzijn, heel overduidelijk en zichtbaar groot, zijn naam op mijn kaartje geschreven.

Als je iets leuks op je pad voorbij ziet komen moet je die kans ook pakken vind ik. Na deze top avond heb ik mezelf spontaan een eet-date cadeau gedaan voor mijn verjaardag na de single borrel, op eigen initiatief.

Ik kan namelijk altijd een goede rede voor een feestje bedenken maar het leek me vooral een goed excuus om die leuke man nog een keer in het wild te zien. Ik was “toevallig” toch jarig. Dat pakte meer dan leuk uit, hij was zeer aangenaam verrast door de uitnodiging en zag het (ook hier weer) niet aankomen.

Wat er allemaal niet kan ontstaan als je een keer doet wat je niet van je zelf verwacht. Dus loop eens een andere route, stap eens in een andere auto en neem het initiatief…kijk eens waar het je brengt, nu je er toch bent. Ergste wat je kan gebeuren is dat je een leuke single borrel hebt. Niet geschoten altijd mis…

Witlof from Anna ©