De markt op: Anne opzoek naar een nieuwe Romeo Blog 2

Daar ga ik, de markt weer op. Drie jaar geleden ben ik uit vrije wil gescheiden en pas na ruim twee jaar was ik daar echt van bijgekomen. Ineens komt dan het moment dat je het singel zijn ook helemaal beu bent.

Waar ging ik beginnen met mijn zoektocht naar mijn nieuwste ware. Ik kon toch niet zomaar het schoolplein oplopen en daar een vader wegrukken. Er zijn vast hele volksstammen die dat helemaal geen punt vinden, maar dit is niet mijn favoriete tactiek.

Zo in het wild kwam ik ze ook niet spontaan tegen, als ik dan al had kunnen zien dat de andere partij singel was en op zoek. Ik moest de liefdesmarkt op, want mijn Romeo verscheen natuurlijk niet zomaar voor mijn voordeur (hij wist nog niet waar ik woonde blijkbaar).


Loveborrel.nl met de gezellige singelavonden kende ik toen nog niet, anders was ik daar vast en zeker begonnen.


Een datingsite schreeuwde commercieel blijkbaar het hardste naar mij. Ik heb me geheel vrijwillig aangemeld, maar met de nodige reserves. Voor dit nieuwe doel in mijn leven had ik vol enthousiasme een opgeleukt profiel ontworpen, met een spontaan in elkaar gefröbelde tekst over wie ik best zou willen zijn.

Met het invullen van mijn profiel werd ik met de neus op de harde feiten van mijn huidige leven gedrukt. Leeftijd: 47 jaar. Om moedeloos van te worden. Alsof ik vraag: “Welke man wil er een vrouwelijke fossiel?” Oké, gewoon verder.

Status: Gescheiden, met 2 kinderen. Dat was marketing technisch ook geen best verkoopargument.
Gewicht: SERIEUS? Ging ik dit echt eerlijk invullen en waarom wilde ik dit allemaal ook al weer? Het antwoord was duidelijk.

Omdat ik niet in mijn eentje wilde gaan zitten verstoffen als kamerplant.
En door…Leuk pakkend stukje tekst over hobby, voorkeuren en andere niet relevante zaken toegevoegd. (Die schijnbaar wel heel belangrijk zijn voor een topprofiel?)

Of ik als laatste stap ook nog even een paar leuke foto’s wilde toevoegen, voor meer kans op succes.  Er moest onmiddellijk een nieuwe foto komen. Want met de inhoud van mijn huidige fotocollectie kon ik met goed fatsoen geen man lokken. Tja, een selfie lukte me nog wel, maar dit moest professioneel aan gepakt worden.

Gelukkig wilde zoonlief wil wel een foto maken van zijn opgetutte moeder, maar waar was dat dan voor? “Oh, voor mijn werk.” Leugentje om bestwil leek me hier zeker op zijn plaats. Leg het hem later nog wel eens uit als hij gaat daten.

Maar natuurtalent, mijn zoon. Een fotoshot verder en ik was online plaatsbaar. Mijn profiel dapper op openbaar gezet en fingers crossed dat er überhaupt iemand zou reageren. Nou, ik had me geen zorgen hoeven maken.

Binnen een week kwamen er meer dan tig-nog-wat reacties binnen op het profiel van deze alleengaande dame van 47 jaar, uit het oosten van het land, in bezit van 2 parttime pubers. Het leek wel een extra baan. Er was ineens een professionele administratie vereist om alles bij te kunnen houden.



Van vroeger naar nu

Vroeger had je gewoon het plaatselijke krantje met inspirerende advertentietitels als “Leuke dame zoekt nette man”. Lekker overzichtelijk gebundeld in de rubriek contactadvertenties en binnen een straal van 5 km, want het mocht vooral niet te spannend of ingewikkeld zijn.

Tja, daar kom je echt niet meer mee weg, tenzij je in de gelukkige omstandigheden verkeerd dat je in een uithoek woont waar nog geen internet is. Nee, het blijkt dat je tegenwoordig op zijn minst een lichtgevende avatar met onwaarschijnlijk goede superkrachten moet creëren, om op te vallen tussen alle singelaars online.

Maar de eerste stap in datingland was gezet. Er was geen weg meer terug. Ik zag al die mannen met hun leuke, gekke en charmant onhandige reacties binnen komen.

En ik? Ik ging er vol in. Gaf keurig iedereen antwoord, zelfs als ik helemaal geen interesse had. Kostbare tijd, die ik ook had kunnen gebruiken voor het vinden van de liefde van mijn leven.

Iedereen beantwoorden zou ik nu, bij nader inzien, ook ernstig afraden. Zeker gezien het feit dat je daar natuurlijk gewoon weer een reactie op terug krijgt en zo toch nog een heel gesprek voert met iemand waar je in de eerste plaats al niet op wilde reageren…Tip van de week: Niet doen!


 


Een kritische note

Wees kritisch op wie je reageert. Je hebt maar beperkt tijd tot je beschikking, naast je eigen leuke leven, dus die wil je goed gebruiken. Je blaast je eigen agenda op en uiteindelijk heb je geen tijd meer over om te daten, zo simpel.

Verdeel de reacties daarom in overzichtelijke 4 categorieën.

1: Next… Geen reactie terug. Echt, bespaar jezelf de energie.

2: Lachen… Enorm humoristische, inspirerende of originele openingszin, maar je bent niet de liefde van mijn leven. Stuur (als je de tijd hebt) een sympathiek afwijzing, met een eigen variant op deze empathische tekst. Hou rekening met feit dat je daar vast een reactie op terug krijgt, dus wees hier uiterst zuinig mee.

3: Vrienden? Kies eerst een optie, met of zonder benefits? Geef een leuke reactie terug waar uit dit duidelijk blijkt en kijk waar het schip strand. Wek in deze categorie in ieder geval geen valse verwachtingen, anders is er drama gegarandeerd.

4: Mogelijke kandidaat ! Roep alle hulp in die je kan krijgen en schrijf een onverwacht grappige reactie om de aandacht te pakken. Ga er vol voor, wie weet is dit de liefde van je leven. En zo niet, heb je toch mooi weer een stap gezet.

Zonder iets te ondernemen kom je gegarandeerd niet verder dan date op date met je eigen laptop.

Doe eens gek en zet m op.


Witlof from Anna ©